Kultur Sanat

BEKLEYEN

Dışarıda yağmur var, içimde hüzün

O nazlı yarimi özledim bugün

Biçare dünyadan, kaldım avare

Gelir diye yolun gözledim bugün

Sabah meltemiyle gel gir içeri

Savur saçlarını rüzgara karşı

Erenler bağının tüm güllerini

Koparıp yoluna sereyim bugün

Ne hasretim biter ne acım diner

Gün geç tikçe üste yenisi biner

Dön gel yarim artık hasretlik yeter

Hergünkinden daha beterim bugün

Kimse dolduramaz senin yerini

Koklasam bir daha güzel tenini

Aradım yıllardır senin sevgini

Bulamadım, başım dumanlı bugün

Ah! bir daha tutsam ak ellerini

Koklasaydım yine zülfün telini

Dayayıp sinene yorgun basımı

Bütün dertlerimi unutsam bugün

Bilirim sevdiğim uzaklardasın

Ulaşılmaz, ırak diyarlardasın

Günü gelir belki birgün dönersin

O günün hayalini kurarim bugün

Mahir Islen (Almanya)

ANAYURT NOTLARINDAN 2

(Baş tarafı bir önceki sayıda)

Mezopotamya inançlarına göre Dicle´nin bir modeli Anunit yıldızında, Fırat´ın bir modeli ise Kırlangıç yıldızında bulunmaktadır. Ural-Altay inançlarına göre dağların ideal prototipleri göklerde, zerdüștlük inanıșına göre yeryüzündeki her varlığın asılları isimleriyle birlikte semâda; Sümer inanıșlarına göre ise tüm Bâbil kentlerinin ilk örnekleri burçlarda bulunmaktadır. Mesela Sippara kentinin ilk örneği Yengeç Burcu´nda; Nineveh kentinin ilk örneği Büyükayı Burcu´nda ve Asur kentinin ilk örneği ise Arkturus Burçları´nda bulunmaktadır. Adı geçen kentler, semâdaki ilk șekillerine göre inșa edilmișlerdir.

Hind dinlerinde de benzer inanıșları görmek mümkündür. Hint Kraliyet kentleri, hatta modern kentler bile altın çağda , Âlemin Hâkimi´nin ikame ettiği mitolojik semavi kent modellerine göre kurulmuștur. Seylan´daki Sigiriya Sarayı semavi bir kent olduğuna inanılan Alakamanda modeline göre inșa edilmiștir.

Kitab-ı Mukaddes´te de benzer ilk örnek prototiplerden bahseden açık ifadeler bulunmaktadır. Kudüs /Yerușalim/ün bir modeli semâvi âlemde mevcuttur.

Bazı islâm kaynaklarına göre Kâbe, göklerin yaratılmasından hemen sonra yaratılmıștır. Dünya ise Kâbe´den sonra yaratılmıștır. Yeryüzü Kâbe ile kutsallașmakta. Yeryüzünün yüceler alemiyle bağlantısını Kâbe sağlıyor. Kâbe, gökte karșılığı bulunan ve onunla kozmik sütun vasıtasıyla birleșen bir Ev. Dünyanın yaratılıșının bașlangıç noktası. Kâbe merkez. Kâbe siyah perdelerle sırlanmıș Sevgilinin Evi. Șu an, șimdi Sevgili siyah perdelerin ardında. Sanki içeride camına taș atmamı bekliyor. Taș cama tıklayınca perde aralanacak. Yüceler ile bağlantımızı Kâbe sağlıyor. Yedi kat göğün üstünde ve arșın altında bulunan „Beyt-i Mahmur/Darrah“ onun karșılığıdır. Arșın altından, yerin yedinci katına kadar uzanan kozmik bir sütun hükmündedir. Bu sütunla yer ile göğün birleștirilmesi, Mutlak Yaratıcı´nın yeri de mülkü olarak onaylaması ve kutsaması anlamına geliyor.

Kâbe bizim müjdecimiz. Onun eliyle gerçekleșecek ikinci kurtulușun habercisidir. Bulunduğu șehrin, daha sonra dünyada meydana gelecek bütün șehirlerin anası /temeli/prototipi kılınan Kâbe, bu șehirden yayılacak medeniyetlerin de çivisi olacak ve medeniyet de onun sağlam temeli üzerine bina edilmiș olacaktır.

Kâbe´nin temeli, Tur-i Sina, Tur-i Zeytun, Lübnan dağı, Cudi dağı ve Cebel-i Nur dan getirilen tașlarla ilk insan tarafından yükseltilmiș, cenneti ve onu sembolize eden kozmik taș Hacer´ul- Esved aracılığıyla da cennetle olan ebedi bağlantısı kurulmuștur. Bu özelliği yani temel tașlarının dünyanın muhtelif yerlerinden getirilmesiyle Kâbe, yeryüzünün, dolayısıyla insanın ortak alanı olmakla beraber, kutsal bünyesine parçalar kabul etmekle dünyayı da saflaștırmakta, onu kutsalın sınırları içine katmaktadır. Profan bir tek varlık yoktur. Her varlık Kâbe ile olan ilgisi nedeniyle kutsal ile bağlantılı, kutsala ilintili veya bitișiktir. Böylece Kâbe, dünya-insan-kutsal dengesini çok net biçimde ortaya koymaktadır. Bu yanıyla Kâbe, sekularizme ve profana açık ve net bir reddiye ve inkârdır. Dünyanın, yeryüzünün cennete açılan kapısı hükmündedir Kâbe. Ҫünkü onu görüp günahlarından tevbe edene cennet vacip olur.

Gün geçtikçe kalabalıklașıyor Mekke. Hacc yaklaștıkça artıyor insan sayısı. Medine´den gelenlerle otelimiz dolup tașıyor.Her gün yeni bir tartıșma, her gün yeni bir bağrıșma… Yemekte sıra kavgaları, asansör kavgaları, bayan – erkek kavgaları …vs. Sokaklar, caddeler hem otobüs, taksi, kamyon, jip, kamyonet, motor hem de insan kaynıyor. Aldığımız haberlere göre Suud bayramı bir gün öne almıș. Yani perșembe değil çarșambayı bayram ilan etmiș. Bu bizim bir gün önce arafata çıkmamız anlamına geliyor. Biz yürüyerek gideceğiz. Önce Mina´ya gidip orada geceleyecegiz. Sabah namazıyla birlikte Arafatá doğru yola koyulacağız. Toplam yürüyeceğimiz yol gidiș dönüș yaklașık 20-25 km. Ayaklarım artık tașıyamıyor vücudumu. Terlikler parmaklarıma yara açtılar. Geldiğimiz günden beri toplam dokuz saatlik uykum var. Uykusuzluk çekmiyorum buna rağmen.

Özay Arslan (Almanya)

(Devamı gelecek sayıda)

VEDA BİLE ETMEDEN

Rüya gibi ansızın bir gün semtime geldin,

Yeşerdiği hissiyle artık ümitlerimin,

Vecd ile o zaman ben saadetten titredim.

Lakin yine apansız geldiğin gibi gittin,

O gün, bugündür hala bilmedim, bilemedim,

Sırrını hayatımda sensiz ebediyyetin.

Dipsiz bir kayalığın üstünde duruyorum,

Kucaklamak istiyor sanki beni uçurum.

Ve ben hala mazide hayaller kuruyorum.

Masal iklimlerine uzanan aynı deniz,

Artık eskisi gibi gelmiyor esrarengiz,

Çünkü artık sen ve ben mazide bir hayaliz.

Aşağıda inleyen, çatırdayan dalgalar,

Kayaların bağrında sükunet buluyorlar.

Atılmak için tekrar çekilirlerken geri,

Sessizliği bozuyor martılarin sesleri.

Seyrine dalıyorum ufuğa doğru uçan,

Bir kuşun, irkilerek hayaller arasından,

Yavaş yavaş bir nokta ufkumda kayboluyor,

Ve bir anda gözlerim noktalarla doluyor.

İdrakim uyanıyor kalbim feryat ederken,

Ard arda gidiyorlar kaçıyor gibi benden,

Onlarcası, yüzlercesi, binlercesi birden.

Gözlerimi kaparken yalvarış içindeyim,

Gittiklerini olsun Allah’ım görmiyeyim,

İçimde boş bir ümit olmasın dönüşleri,

Gidip gelmiyenlerin bu kaçıncı seferi?

Ah, keşke bilmeseydim bu gidiş de yine,

Değil mi iklimlerden hayal iklimlerine?

Her gidişin dönüşü olsa idi mukadder,

Belki veda ederek giderlerdi gidenler.

Ve ben hala mazide hayaller kuruyorum,

Hayallerle avunan kalbime soruyorum:

Ebediyyen gitmemiş olsa idiler eğer,

Veda bile etmeden gider miydi gidenler?

Murat Özer (ABD)

BU KENTİN BÜTÜN ERKEKLERİ

saçlarına boncuklar tak renkli taştan

renkli taştan yüzüklerini ayak parmaklarına

giy tekerlekli ayakkabını, göğüslerini aç

sal kendini göstermenin yollarına

bu kentin erkekleri kullanılmalı

tepeye çıkan dolambacı tırman

çatta sağ kolu izle, şaşırmazsın

çıkmaz sokağın sonunda dur

yakarak öldürdüğün sevgilinin

soğumaya bıraktığın imgesini göreceksin

sarmaşık olup aynı bedende kaybolduğumuz

o ırmak sesli gecelerin

ter kokan ıslak sabahlarında

hayatta yattık dün gece

üstümüzde meltem

kekik kokuyor ellerim hâlâ

senle yatmadım sanki

dağları dolaştım

dizelerini

can yücel’den okuduğumuz günlerin anısına

yaşam öpücüğü vermeye kalkma

kül ve gül

gülleri say

tek olurmuş sevgiliye verilen

şarabileri dokuz...

gül ve uzaklaş

göğüslerini aç, açıl

saçıl yeniden sokaklara

sür tekerlekli ayakkabını

yakılmak için seni bekliyor

bu kentin erkekleri kullanılmalı

Güngör Şenkal (Avusturya)